توی آینه نگاه کردم،

چشمهایم خیس بودند

اشکهایم را که پاک کردم،

شاید باور نکنی چه دیدم؟

اشک ها کار خودشان را کرده بودند

چشم هایم سبز شده بودند

صدای سوز از دل نیزار آمد

کودکی یک ساقه نی را بشکست

پدر با ساقه نی،           

سوتکی ساخت برایش

و کودک در آن نی بدمید

سالهاست که فریاد نیزار از گلوی سوتک ، پسرک

در جهان می پیچد .

و همگان ناله نی را ،

هنر کودک میدانند.

هیچکس درد دل نی را نمیداند

هیچکس درد دل نی را نمیداند

سرت را بالا بگیر

به من نگاه کن

میخواهم خودم را در آیینه چشمانت

تمام قد تماشا کنم

چون چشمان تو تنها آیینه یی هستند

که دروغ نمیگویند 

 یه روزی2 چشم داشتم:
مثل آهو، شهلا.
مثل عقاب، بینا.
مثل آفتاب،نافذ.
الان چی؟
چندتا عینک دارم:
یکی از یکی خوشگل تر.
حیف چشم ندارم که پیداشون کنم،شاید مطلبی خواستم بخونم یا بنویسم

 چشمتون روز بد نبینه:

یه روزی بعلت بیماری قرار بود بستری بشم و عمل جراحی بشم.

پرستاری که فرم رو پر میکرد پرسید:همراه.

گفتم:خودم تنها اومدم. همراه ندارم.

خندید وگفت: تلفن همراه.

گفتم: اونم ندارم.

گفت: چی داری؟

گفتم:هیچ فقط درد دارم.

خندیدو گفت : تو جونت.

گفتم:...!

 نفرین بر من اگر، بار دگر با چشم باز عاشقم نشوم

عشق عجب مقوله پر دردسری است.           

دل و دین و عقل وهوش باید با هم دست بکار شوند ،

  تا نبازی یکی را برای دیگری و همه را برای عشق.

نفرین بر من، همه را باختم

با چشمانی بسته.   

نفرین بر من

نفرین بر من

 امروز روز سیزده بدره!

برای گره زدن سبزه ها، جاده ها را طی کردم ، چون دلم نمیخواست دست دیگری به تو برسه ، جاده را با خودم برچیدم تا من باشمو تو باشی و سبزه زار.

 این روزها اشک هایم علاوه بر دشت گونه ها،

گاهی به لب های خشکیده ام نیز سر می زنند!

و من تازه فهمیده ام که چرا لبهایم با وجود نوشیدن اشک، سیراب نمی شوند؟!

با ریختن اشک فقط طپش قلبم کمی آرام می شود.

طپشی که همراهی ترا میخواهد.

اشک هایم شور است.

مزه چشم هایم را باید از تو پرسید؟

 در اینجا برف می باری و من از خواب شقایق میترسم.

دل من میگرید ، چون شقایق بدنبال بلبل عاشق رفت، تا ابد.

و من برای همیشه لاله رخ گردیده ام ، 

سوزان جگر،

خونین دل.....

فکر خوب ، شادی ، یه لحظه میان اگه دیر بجنبی میرن، در حالی که غم و غصه همیشه هستن.پس دمی را خوش باش ، که میتوانی . محبت را از هیچ کس دریغ نکن ، حتی یک تکه سنگ، چون ممکنه توی دل سنگیش، یه قطعه جواهر باشه و با بی اعتنایی تو بشکنه.من با خنده گل میخندم از دیدن خنده آن غنچه که با شبنم صبح بهاری ، لبش به لبخند باز شده، به خودم میبالم، خدایا شکرت که چنین توفیقم دادی.

تقدیم به م رحیمی ساعت ۱۱۳۴ - ۱۸/۱/۱۳۹۲